Iedereen lag te ontspannen op het strand. Maar plotseling werd de stilte verbroken door een schreeuw. Twee toeristen zagen iets aan de horizon. Er bewoog iets in de zee en Jessica verstijfde. Maar toen ze het geschreeuw en gehuil hoorde, wist ze dat er iets anders aan de hand was. Roberta Ursi, haar man, haar moeder, haar zonen en haar schoonzoon gingen het water in om af te koelen. Toen Roberta uit het water kwam, keek ze om zich heen en zag dat haar zonen veel verder van de oever waren dan ze had gedacht.
Bezorgd gaat ze terug naar het water. Helaas waren er nu negen mensen in nood, waaronder Roberta’s moeder, die een hartaanval kreeg terwijl ze wanhopig probeerde hen te redden.
Er waren die dag geen badmeesters aanwezig. De politie patrouilleerde op het strand en keek toe hoe het gezin vocht om te overleven.
Jessica pakte haar surfplank en sprong in zee. Andere mensen op het strand zagen haar in het water springen en besloten haar te helpen. Al snel ontstond het idee om een menselijke keten te vormen die lang genoeg zou zijn om de familie te redden. Meer dan 80 mensen stonden in de rij in de stormachtige oceaan. Ze hielden elkaars handen vast en probeerden te voorkomen dat iemand door de sterke stroming zou worden meegesleurd. De menselijke keten bereikte uiteindelijk Roberta, haar zonen en de rest van de familie.
Gelukkig was er al hulp gearriveerd en werd iedereen naar het ziekenhuis gebracht. De toestand van de grootmoeder verbeterde geleidelijk.
