Deze broertjes uit Brazilië werden geboren met aan elkaar gegroeide hoofden en moesten niet alleen belangrijke bloedvaten, maar ook de helft van hun hersenen delen . Toen de jongens 4 jaar oud waren, besloten artsen hen te scheiden .
De operatie duurde 23 uur en er waren bijna 100 specialisten bij betrokken . Gelukkig slaagde de scheiding, maar nu kampen de jongens met ontwikkelingsproblemen: ze leren opnieuw praten en lopen . Hoe deze bijzondere Siamese tweeling er nu uitziet na de operatie, werd getoond in de eerste reactie .
In augustus 2022 gebeurde er in Brazilië iets dat artsen een medisch wonder durfden te noemen. Twee jongens, Arthur en Bernardo Lima, geboren in het verre 2018, waren hun hele leven onafscheidelijk geweest — letterlijk.
Ze werden geboren met een uiterst zeldzame aandoening: hun schedels waren aan elkaar vergroeid aan de bovenkant. Zulke kinderen worden craniopagus-tweelingen genoemd, en dit komt slechts één keer per tweeënhalf miljoen geboorten voor.
Vanaf hun geboorte moesten de broers niet alleen bloedvaten en hersenweefsel delen, maar ook elk moment van hun leven.
Bijna vier jaar lang sliepen, aten en speelden ze zij aan zij, zonder elkaar ooit helemaal te kunnen zien. Stel je voor — je hoort de stem van je broer, voelt zijn ademhaling, maar je kunt hem niet aankijken.
De ouders van de jongens zochten hulp bij het Kindergezondheidsinstituut in Rio de Janeiro, waar meer dan 100 specialisten aan het werk gingen.
Onder leiding van de vooraanstaande chirurg Noor ul Owase Jeelani, bekend van succesvolle operaties met Siamese tweelingen in India, begon een lange voorbereiding.
Wat dit verhaal extra bijzonder maakte, was het gebruik van geavanceerde technologie.
Voor het eerst in Brazilië creëerden artsen gedetailleerde 3D-modellen van de schedels van Arthur en Bernardo, en oefenden de operatie in virtual reality met VR-brillen om elk detail van het scheiden van bloedvaten en hersenstructuren te perfectioneren.
Hierdoor konden ze de gevaarlijkste momenten simuleren — één verkeerde beweging had immers het leven van beide kinderen kunnen kosten.
In de maanden voorafgaand aan de ingreep ondergingen de jongens acht voorbereidende procedures. En toen kwam de grote dag. De uiteindelijke operatie duurde meer dan 23 uur.
Artsen werkten in shifts, verlieten de operatiekamer niet, en hielden zich vast aan de hoop om twee broers een normale toekomst te geven.
En toen de scheiding eindelijk voltooid was, hield iedereen de adem in. Arthur en Bernardo lagen naast elkaar — maar nu gescheiden.
Voorzichtig draaiden artsen hun hoofden naar elkaar toe. Voor het eerst in vier jaar keken de broers elkaar aan. Ooggetuigen beschreven het moment: de operatiekamer barstte uit in applaus en tranen van vreugde.
Vandaag de dag zitten de jongens in een langdurige revalidatie. Ze moeten leren staan, zitten en zelfstandig bewegen — want tot nu toe waren hun lichamen altijd met elkaar verbonden.
Volgens hun moeder voelt het alsof beide jongens opnieuw geboren zijn.
