Toen een hond op een begrafenis vreemd begon te blaffen, besteedde aanvankelijk niemand er aandacht aan. Toen de ware reden aan het licht kwam, was iedereen sprakeloos.
Toen de begrafenis van een politieagent naderde, begon zijn trouwe collega, een Duitse herder, vreemd te blaffen. Iedereen was verbijsterd. Een paar agenten probeerden de hond bij de kist vandaan te krijgen, en de familie van de agent bleef rouwen om zijn dood.
Toen de begrafenis op het punt stond te beginnen, verscheen de hond weer en rende in beeld, alsof hij dit keer nieuws te melden had. Hij kwam vlak naast de kist staan en weigerde weg te gaan.
Ze probeerden hem opnieuw weg te krijgen, maar dit keer was het onmogelijk.
Een van de agenten die ook met de hond werkte, zag iets vreemds in zijn ogen – alsof de hond hen vertelde de kist te openen.
Terwijl iedereen probeerde het dier te kalmeren zodat het de begrafenis niet zou verstoren, merkte een derde collega iets vreemds op in de ogen van de hond en zei luid:
«Wacht! Er is hier een geheim dat onthuld moet worden vóór de begrafenis!»
Een hond die al jaren onze collega is, reageert niet zomaar zo lang. 
Iedereen was geschokt. «Waar heb je het over?» vroeg de vrouw van de overleden agent.
Hij antwoordde:
«Ik werk al jaren met honden en kan hun gedrag voorspellen. En er is maar één verklaring voor haar gedrag. De belangrijkste reden voor haar agressie is dat ze wil dat we de kist openen.»
«Hoe kon dit gebeuren?» riep de vrouw van de agent.
«Mevrouw, ik begrijp u, maar wees gerust, ze zou niet zomaar zo reageren. Er is absoluut iets dat dringend opgehelderd moet worden.»
Toen iedereen opzij stapte en zijn collega het deksel van de kist optilde, verstijfde hun hart bij de aanblik en was iedereen geschokt.
Lees het vervolg in de eerste reactie. 
Toen het deksel van de kist een stukje werd opgetild, verstijfde iedereen. Er zat niet alleen de overleden politieagent in, maar ook een vreemd pakket. De hond bekeek het zwijgend, alsof hij de betekenis van de vondst wilde bevestigen.
Carson pakte het pakket voorzichtig uit en vond een oud dagboek met aantekeningen over onderzoeken die de chef geheim had gehouden.
De laatste aantekening maakte melding van een dreiging waarvan niemand wist – iemand probeerde de waarheid te verbergen.
De harten van alle aanwezigen verstijfden. De vrouw van de politieagent staarde vol afschuw naar het dagboek en de hond ging naast haar zitten, alsof hij wilde zeggen: «Nu moet je alles weten.»
Het dagboek werd overhandigd aan de politie, die het onderzoek startte. De begrafenis was een succes.
De hond was nu kalm, want dankzij zijn vreemde gedrag was een misdaad opgelost waarvoor nog een onschuldige man gevangen zat.
De politie onderzocht de zaak, bevrijdde de onschuldige man en arresteerde de echte dader.
De hond werd de ware held van dit verhaal en verdiende de titel van Meest Loyale Vriend van allemaal.
