Vijf jaar geleden vestigde zich een zwarte kraai in de tuin vlak bij het huis van Anne Edwards. Op een dag hoorde een vrouw een luid, alarmerend gekras uit de tuin en ze rende ernaartoe om te kijken wat er aan de hand was. De vrouw redde babyraven en toen haar zoon in de problemen kwam, betaalde de moederraaf de schuld terug. Ze zag een angstig kraaijong op het hek zitten, in slordige toestand, en ernaast zat zijn moeder, die er ook slordig uitzag. Onderaan het hek keek een kat hen aan, die probeerde te springen. Anne nam meteen een besluit: ze joeg de jager weg. Daarna nam de vrouw het kuiken in haar handen en legde het in een grote boom, waar het vervolgens uit viel. De vrouw redde babyraven en toen haar zoon in de problemen kwam, betaalde de moederraaf de schuld terug
De geschrokken moeder bemoeide zich niet met Anne, alsof ze besefte dat de vrouw haar het beste wenste. Anne gaf de vogel een naam: Mildred. Het duurde vijf jaar voordat de vogel, die al vijf jaar lang bevriend was, hem kon terugbetalen voor zijn hulp.
Op een dag werd Anns zoon, Little Edward, erg ziek en moesten ze een ambulance bellen. De artsen verleenden eerste hulp, maar dat was niet voldoende. De vrouw redde babyraven en toen haar zoon in de problemen kwam, betaalde de moederraaf de schuld terug.
De jongen moest naar het ziekenhuis en de moeder kon hem niet volgen. Ze maakte zich grote zorgen, en Mildred leek zich ook zorgen te maken. De vrouw hoorde een doordringend, aanhoudend gekraak buiten het raam.
De huilende moeder zag Mildred op een kale boom zitten, vlak naast haar raam. Ze was niet bang voor regen of wind. Meestal ging de vogel ‘s nachts naar haar favoriete boom, waar ze zich kon verstoppen voor het weer en nieuwsgierige blikken. Maar die dag wist ze dat haar vriendin steun nodig had. De vrouw redde babyraven en toen haar zoon in de problemen kwam, betaalde de moederraaf de schuld terug.
«We zijn allebei moeder», zei Edwards. “En terwijl ik voor haar kuikens zorgde, zorgde zij voor mijn gezin terwijl mijn zoon in het ziekenhuis lag.” Mildred bleef de hele nacht buiten Anns raam en suste haar met haar gekras. De volgende nacht en de nacht daarna zat ze in dezelfde boom. De vrouw voelde zijn steun en ze voelde zich echt beter. De vrouw redde babyraven en toen haar zoon in de problemen kwam, betaalde de moederraaf de schuld terug. En op de derde dag ging Edward naar huis. Diezelfde nacht keerde Mildred “thuis” terug – naar haar dikke boom. Maar Anne is er zeker van dat als ze weer steun nodig heeft, de vogel er zal zijn.
