Ամաչում եմ որդուս համար…մենք նրա համար նոր բնակարան գնեցինք, իսկ նա…

Ես ունեմ մեծահասակ որդի: Ես ու կինս նրան միշտ պատշաճ ուշադրություն ենք դարձրել՝ փորձեով արժանապատիվ և խելացի մարդ մեծացնել:

Նա ինձ միշտ կարող էր դիմել՝ օգնություն ստանալու համար: Ես նրան միշտ աջակցել եմ և խորհրդով, և ֆիզիկապես:

Համալսարանն ավարտելուց հետո որդիս աշխատանք գտավ: Գրեթե ամբողջ ժամանակն անցկացնում էր գրասենյակում: Հետո սկսեց ընկերություն անել մի աղջկա հետ: Դրանից հետո նա տանը սկսեց ավելի և ավելի քիչ հայտնվել:

Մի քանի ամիս անց մեր որդին ասաց, որ ուզում է ամուսնանալ: ՄԵնք արդեն մի քանի տարի գումար էինք խնայում և կարողացանք 2 սենյականոց բնակարան գնել՝ մեր

որդու նորաստեղծ ընտանիքի համար: Տունը ձևակերպեցինք մեր տղայի անունով:

Մենք իսկապես կողմ էինք այդ ամուսնությանը, առավել ևս վաղուց էինք երազում թոռների մասին:

Երեք ամիս անց մեզ չափազանց տհաճ անակնկալ էր սպասում: Պարզվեց, որ մեր տղան արդեն վաղուց բուքմեյքերական ընկերություններում է խաղում: Ամբողջ ժամանակն անցկացրել է ոչ թե աշխատավայրում կամ ընկերուհու հետ, այլ խաղադրույքներ է կատարել: Նա ընկերուհի չի էլ ունեցել, ամուսնանալու պլաններ, բնականաբար, չեն եղել: Իսկ տունը նա նույնպես վաճառել և պարտվել է ողջ գումարը:

Հիմա նա ոչինչ չունի, խնդրում է, որ իրեն թողնենք մեզ հետ ապրել: Նա ինքն իր ապագայի վրա խաչ է քաշել: Ամաչում ենք, որ նման տղա ենք մեծացրել:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
LIVING STORIES