Այսօր ուշ գիշերով ոտքով տուն էի գալիս ու միջադե պի ականատես դարձա. Բանգալդեշ թաղամասում (ՀԱԹ) անցնում էի մի ավտոսպասարկման կետի կողքով…

Այսօր ուշ գիշերով ոտքով տուն էի գալիս ու միջադե պի ականատես դարձա. Բանգալդեշ թաղամասում (ՀԱԹ) անցնում էի մի ավտոսպասարկման կետի կողքով…

Այսօր ուշ գիշերով, երբ գործից ոտքով տուն էի գալիս, մի հետաքրքիր միջադե պի ականատես դարձա: Բանգալդեշ թաղամասում (ՀԱԹ) անցնում էի մի ավտոսպասարկման կետի կողքով ու տեսա

շտապ-օգնության մեքենան: Մի փոքր ժամանակ անց, երբ ես արդեն ատ մոտ էի մեքենային, լսեցի հետևյալ խոսակցությունը. «Չէ հոպար ջան, հաստատ չեմ վերցնի… դուք առավոտից իրիկուն մեր համար եք աշխատում,

բարդ գործ եք անում… հաստատ չեմ վերցնի…» Հասկացա, որ վարորդը բերել էր անվադողերը նորոգելու և իր ծառայությունը նորից շարունակելու, իսկ ավտո սպասարկման կետի աշխատակիցը չէր ուզում դրա դիմաց գումար վերցնել: Միգուցե

այս տղաների արարքը մանրուք է, միգուցե գումարի չափն էլ մեծ չէ, սակայն կարևորը դա չէ… ԿԱՐԵՎՈՐԸ այն է, որ մենք ՀԱՅ ենք, մենք կարողանում ենք տեսնել, հասկանալ և գնահատել այն ծանր աշխատանքը, որ այս օրերին

 

անում են բոլոր բուժաշխատողները: Եկեք տարածենք այս նյութը, թող տղաները տեսնեն, որ իրենց արարքը գովելի է ու այն ոգևորի բոլորին՝ կատարել թեկուզ մեկ փոքր քայլ, որը մեր սիրելի բուժաշխատողներին կս տիպի իրենց զգալ սիրված ու գնահատված.

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: