Ինչու եմ ես հրաժարվել հյուրեր հրավիրելուց, իսկ եթե գալիս են, նույնիկս սուրճ չեմ առաջարկում

Հնարավոր է՝ դուք մտածեք, որ ես հոգնել եմ մարդկանցից և որոշել եմ ինքնամփոփ դառնալ, դրա համար էլ այլևս ոչ մեկին հյուր չեմ կանչում։ Սակայն խնդիրը դա չէ, չնայած, որ ճշմարտության բաժին էլ կա դրա մեջ։ 50 տարեկանից հետո ես մի քիչ փոխվել եմ։

Դեռ 1-2 տարի առաջ ես իմ տուն հաճախ էի հրավիրում ընկերներիս ու հարազատներից, իսկ հիմա նույնիսկ սուրճ չեմ առաջարկում պատահական հյուրերին։ Ինչու՞։

Առաջին պատճառն է սովորական ծուլությունը։ Ինձ այլևս չի ուրախացնում հոյւրեր ընդունելն ու տարատեսակ ուտեստներ պատրաստելը։ Ես նույնիսկ վախենում եմ մտածել, թե որքան շատ բան է պետք անել նրանց գալուց առաջ և գնալուց հետո։

Երբ հիշում եմ, թե ինչպես էի նախկինում պատրաստվում հյուրեր ընդունելուն․ լվանում էի հատակները, մաքրում փոշիները, գնում խանութ, սեղան գցում, ուտեստներ պատրաստում։ Հետո լվանում էի տասնյակ ափսեներ, մաքրում տունը, ու այդ ամենի հետ մեկտեղ մնում է կիսաքաղցած և հոգնած։

Երկրորդ պատճառն է մարդկանց էներետիկան։ Վերջերս մի գիրք կարդացի, որտեղ գրված էր, որ մարդկանց էներգիան կարող է ազդել մեր հոգեկան վիճակի վրա։ 50 տարեկանից հետո սկսեցի վատ քնել, իսկ հյուրերին ճանապարհելուց հետո չէի կարողանում մինչ առավոտ քնել։

Երրորդ պատճառն այն է, որ ես նախընտրում եմ ժամանակս տնից դուրս անցկացնել։ Հիմա ես համարում եմ, որ ավելի լավ է ընկերներիս հետ գնամ այգի, սրճարան, առևտրի կենտրոն, քան թե մնամ տանը։

Почему я отказалась от гостей после 50-ти лет, а если приходят, то даже не предлагаю чаю. Объясняю почему | Возраст всего лишь цифры | Яндекс Дзен

Ես ուզում եմ հանգստանալ ու վայելել կյանքը։ 

Ձեզ էլ խորհուրդ եմ տալիս ընկերական հանդիպումների համար ընտրել սրճարաններ, որևէ հանգիստ տեղեր։

Կարող եմ վստահ ասել․ ես այլևս չեմ ուզում հյուրընկալ լինել։

 

 

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: