Աղջիկս բարկանում է, որ իր համար բնակարան չենք կարողացել․․․ իսկ նա արդեն 25 տարեկան է․ Իսկ դուք ինչպե՞ս կվարվեիք իմ փոխարեն

Ուզում եմ կիսվել կյանքումս ստեղծված բարդ իրավիճակի պատմությամբ։ Աղջիկս նեղացել է, քանի որ չենք կարողացել իր համար բնակարան գնել։ Նա մեզ հետ է ապրում, առանձին սենյակում։ Արդեն 25 տարեկան է, և իր երկու ընկերուհիների համար ծնողները բնակարան են ձեռքբերել, իսկ մենք՝ ոչ։ Հնարավոր է, որ երբեմն սխալ ենք վարվել գումարի հետ, ծախսել ենք աննպատակ։

Նույն թեման գրեթե ամեն օր է բարձրացնում։ Չէ որ նա ուզում է մեզանից առանձին ապրել, երևի հոգնեցրել ենք նրան մեր խորհուրդներով և խրատներով։ Նրան դուր չի գալիս, որ հետևում ենք, թե ինչպես է սնվում, քանիսին է տուն գալիս։

Օգնել նրան չենք կարող։ Բնակարան վարձելու համար ավելորդ գումար չունենք։ Աղջիկս թեև աշխատում է, բայց իր աշխատավարձը չի բավականացնի տուն վարձելու և ինքնուրույն ապրելու համար։

Դրա համար էլ մեզ հետ է ապրում։

Հույս ունենք, որ նրան կհաջողվի լավ տղամարդու հետ ամուսնանալ։ Սակայն ճանաչելով մեր աղջկան՝ կարող եմ վստահ ասել, որ նրա հետ ամեն մեկը լեզու չի գտնի։

Աղջիկս ամեն օր ասում է, որ գրավ դնենք մեր տունը, այդ գումարով նորը գնենք, բայց վախենում եմ, որ չենք կարողանա վճարումն անել և մի օր դրսում կհայտնվենք․․․ Նման զոհողության պատրաստ չեմ։

Дочь накопила алименты, живя во втором браке, и купила внучке квартиру, а муж ее узнал и

Աղջկաս հասկանում եմ, ինձ համար էլ է ցավալի, որ երեխայիս չեմ կարողացել ապահովել առանձին բնակարանով, երևի դա ծնողների պարտականությունն է։

Իսկ դուք ինչպե՞ս կվարվեիք իմ փոխարեն, արդյո՞ք արժե տունը գրավ դնել և գնել երկրորդը, թե ռիսկի չդիմենք։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: